Bu derlemenin amacı, güncel kalça protezi tasarımlarının biyomekanik özelliklerini ulusal eklem kayıt sistemlerinin sunduğu geniş kanıt düzeyiyle incelemek ve artan revizyon artroplastisi yükünün yönetiminde ortopedi cerrahlarına rasyonel bir çerçeve sunmaktır. Modern kalça artroplastisinde aşınma ve aseptik gevşeme sorunları; yüksek çapraz bağlı polietilen, antioksidan katkılı polietilenler ve dördüncü nesil seramik yüzeyler ile büyük oranda aşılmıştır. Azalan polietilen aşınmasına rağmen modülaritenin artması baş-boyun bileşkesinde korozyon (trunyonozis) gibi yeni mekanik sorunları beraberinde getirmiştir. Geniş hacimli ulusal eklem kayıt sistemleri, instabilite yönetiminde dual mobilite sistemlerinin başarısını doğrularken; kemik stokunu korumayı hedefleyen kısa stem tasarımlarının, özellikle geniş kanallı (Dorr tip C) osteoporotik femurlarda, erken çökme (subsidence) ve periprostetik kırık riskini artırabileceğini bildirmektedir. Ayrıca masif kemik defektlerinin yönetiminde osteointegrasyonu artıran üç boyutlu baskılı yüksek poroziteli implantlar, revizyon cerrahisinde temel seçeneklerden biri hâline gelmiştir. Malzeme bilimi ve implant tasarımındaki gelişmeler uzun dönem sağkalım oranlarını artırmıştır. Nitekim, geliştirilen her yeni tasarım bir önceki sorunu çözerken, modüler korozyon veya kenar stresleri gibi yeni biyomekanik riskleri beraberinde getirmektedir. Bu doğrultuda, başarılı bir primer ve revizyon kalça artroplastisi için implant seçimi; hastanın kemik kalitesine, anatomisine ve fizyolojik beklentilerine göre bireyselleştirilmelidir.