Çocukluk çağı pelvis yaralanmaları, tüm pediyatrik yaralanmaların yaklaşık %0,3–4’ünü oluşturan, yüksek enerjili travma sonucu ortaya çıkan nadir ancak ciddi yaralanmalardır. Erişkin pelvis yaralanmalarına kıyasla farklı anatomik, biyomekanik ve klinik özellikler taşırlar. Gelişmekte olan iskelet, açık triradiat kıkırdak, esnek ligamanlar ve plastik deformasyon kapasitesi nedeniyle çocuk pelvisi daha fazla enerjiyi absorbe edebilmekte; bu durum, kemik kırığı oluşmadan dahi pelvik organ yaralanmasına yol açabilmektedir. Mortalitenin başlıca nedeni pelvik kanama değil; eşlik eden kafa, toraks ve abdominal organ yaralanmalarıdır. Klinik değerlendirmede uyanık ve stabil hastalarda fizik muayene tek başına yeterli olabilirken hemodinamik açıdan stabil olmayan hastalarda görüntüleme gereklidir. Ön-arka pelvis grafisi başlangıç görüntülemenin temelini oluştursa da bilgisayarlı tomografi, seçilmiş olgularda altın standart olarak kabul edilmektedir. Tedavide yer değiştirmesi olmayan stabil kırıklarda konservatif izlem tercih edilirken deplase ve ayrışmış kırıklarda cerrahi tedavi gündeme gelmektedir. Cerrahi endikasyonlar arasında; bir santimetreden fazla yer değiştirme, açık kırıklar, vertikal instabilite ve eşlik eden iç organ yaralanmaları bulunmaktadır. Bu derlemede; çocukluk çağı pelvis yaralanmalarının epidemiyolojisi, anatomik özellikleri, sınıflama sistemleri, tanı yaklaşımı, tedavi seçenekleri ve uzun dönem sonuçları güncel literatür ışığında ele alınmıştır.