Asetabulum kırıkları, kalça ekleminin yük taşıyan yüzeyini ilgilendiren ve cerrahi tedavisinde ayrıntılı planlama gerektiren karmaşık intraartiküler yaralanmalardır. Posterior duvar, posterior kolon ve posterior kolon-duvar kırıkları başta olmak üzere posterior komponenti belirgin transvers ve T tipi kırıklarda posterior yaklaşım önemli bir cerrahi seçenektir. Kocher–Langenbeck yaklaşımı; posterior kolon, posterior duvar ve retroasetabular yüzeye doğrudan ulaşım sağlaması nedeniyle bu kırıkların tedavisinde en sık kullanılan posterior yaklaşımlardan biridir. Ancak bu yaklaşımın başarısı yalnızca cerrahi görüş alanına değil; kırık morfolojisinin doğru değerlendirilmesine, uygun hasta pozisyonunun seçilmesine, siyatik sinirin korunmasına, kısa dış rotatorlar ve posterior kapsülün dikkatli yönetilmesine bağlıdır. Posterior duvar kırıklarında eklem içi serbest fragmanın, marjinal impaksiyonun ve femur başı kıkırdak hasarının tanınması; posterior kolon kırıklarında ise kolon redüksiyonunun doğrudan kontrol edilmesi cerrahi sonucun temel belirleyicilerindendir. Standart Kocher–Langenbeck yaklaşımının yetersiz kalabileceği seçilmiş olgularda trokanterik osteotomi, modifiye Gibson yaklaşımı veya cerrahi kalça dislokasyonu gibi genişletici yöntemler gerekebilir. Bu derlemede, asetabulum kırıklarında posterior yaklaşımın endikasyonları, cerrahi anatomisi, teknik basamakları, redüksiyon-fiksasyon prensipleri ve komplikasyonlardan korunma yöntemleri ele alınmıştır.