Pelvik kırıklar, yüksek enerjili travmalarda akut kanama ve eşlik eden yaralanmalar nedeniyle yüksek mortalite riski taşıyan klinik tablolardır. Bu derleme; ilk değerlendirmeden başlayarak mekanik stabilizasyon, hemostatik cerrahi ve anjiyografik prosedürlere uzanan acil tedavi sürecini güncel literatür eşliğinde sistematik olarak ele almaktadır. İleri travma yaşam desteği protokolleri çerçevesinde hızlı klinik değerlendirme ve görüntüleme planlanmalı; hasar kontrol resüsitasyonu kapsamında hemostatik transfüzyon, traneksamik asit ve kontrollü hipotansiyon stratejileri eş zamanlı uygulanmalıdır. Pelvik kemer, ilk basamak mekanik stabilizasyon aracı olmayı sürdürmekte; kırık tipine ve hemodinamik tabloya göre eksternal fiksatör, C-klemp veya T-klemp ile desteklenebilmektedir. Preperitoneal pelvik paketleme (PP) ve anjiyoembolizasyon (AE), birbirini tamamlayan hemostatik seçenekler olup PP özellikle venöz kanamanın kontrolünde ve AE için köprü prosedür olarak; AE ise arteriyel kanamanın definitif tedavisinde ön plana çıkmaktadır. Resüsitatif endovasküler balon aort oklüzyonu, seçilmiş olgularda köprü prosedür olarak değerlendirilebilir ancak kesin rolü tartışmalıdır. Genitoüriner yaralanmalar, sinir hasarı ve açık pelvik kırıklar, uzun dönem sonuçları olumsuz etkileyen önemli birlikteliklerdir. Pelvik kırıklarda optimal acil yönetim; hızlı tanı, multidisipliner ekip yaklaşımı ve kurumsal koşullara uygun algoritmik bir tedavi süreci gerektirmektedir.