Ön çapraz bağ (ÖÇB) yaralanmalarında modern anatomik rekonstrüksiyon tekniklerine rağmen bazı hastalarda rezidüel rotasyonel instabilite ve tekrarlayan greft yetmezliği sorunu devam etmektedir. Bu derleme, anterolateral ligament (ALL) rekonstrüksiyonunun ve lateral ekstraartiküler tenodez (LET) prosedürlerinin anatomik, biyomekanik ve klinik boyutlarını güncel literatür ışığında kapsamlı biçimde değerlendirmektedir. Anterolateral kompleks; ALL, iliotibial bant, Kaplan lifleri ve anterolateral kapsülden oluşmakta olup özellikle 30°–90° fleksiyon aralığında internal tibial rotasyonun kontrolünde kritik rol oynamaktadır. Lateral augmentasyon prosedürleri; yüksek dereceli pivot-shift, revizyon cerrahisi, hiperlaksite, genç sporcu ve pivoting spor katılımı gibi yüksek riskli durumlarda endike kabul edilmektedir. Artmış posterior tibial slope ise hem primer hem de revizyon cerrahilerinde greft yetmezliği riskini artıran önemli bir anatomik faktör olarak öne çıkmaktadır. Anterolateral ligament rekonstrüksiyonu anatomik bir yaklaşım sunarken, modifiye Lemaire tekniğine dayalı LET güçlü biyomekanik rotasyonel kontrol sağlamakta ancak aşırı kısıtlama (overconstraint) riski taşımaktadır. Her iki yöntem de kombine ÖÇB rekonstrüksiyonuyla birlikte uygulandığında greft yetmezliği oranlarını azaltmakta ve rotasyonel stabiliteyi desteklemektedir. İdeal hasta seçimi, greft gerginliği, fiksasyon açısı ve uzun dönem sonuçlara ilişkin belirsizlikler ise devam etmektedir.