Total kalça artroplastisi, ağrı kontrolü ve fonksiyonel kazanım açısından ortopedinin en başarılı rekonstrüktif girişimlerinden biridir. Bu başarının altında, protez tasarımının klinik gereksinimler, biyomekanik ilkeler ve malzeme bilimiyle zaman içinde evrilmesi yatar. Erken dönemde temel hedef güvenilir fiksasyon ve erken gevşemenin önlenmesiyken izleyen yıllarda aşınma kaynaklı osteoliz, instabilite, periprostetik kırıklar, modüler bağlantı sorunları ve revizyon cerrahisinin artan yükü tasarım hedeflerini belirlemiştir. Bu derleme, kalça protezlerini tiplerine göre sınıflandırarak tarihsel gelişim çizgisinden bahsetmekte; asetabular komponent, femoral stem ve taşıyıcı yüzeylerin evrimini, her dönemin baskın klinik problemleriyle ilişkilendirerek anlatmaktadır. Her bir bölümde tarihsel temel yapı taşlarına değinilmekte ve sonuçlarıyla günümüzdeki kullanımları belirtilmektedir. Birçok protez tarihsel önemi ve ihtiva ettiği özellikler ile anlatılmış ayrıca kendisine yönelik avantaj ve dezavantajlardan bahsedilmiştir. Derleme kapsamında mevcut literatür tarihsel ve tematik bir çerçevede incelenmiş, tasarım değişikliklerinin klinik sonuçlara yansıması eleştirel bir bakış açısıyla değerlendirilmiştir. Böylece protez tasarımındaki evrimin yalnızca teknolojik bir ilerleme değil, aynı zamanda komplikasyon profiline yanıt veren dinamik bir süreç olduğu ortaya konulmuştur. Son bölümde poröz mimariler, üç boyutlu üretim, kişiye özel implantlar ve robotik cerrahi uygulamaların tasarım ekosistemini nasıl dönüştürdüğü ele alınmaktadır.