Dirsek eklemi, özgün anatomisi, yüksek kemik uyumu, sıkı kapsülo- ligamentöz yapısı ve enflamasyona belirgin kapsüler yanıt vermesi nedeniyle sertliğe yatkın bir eklemdir. Travma, travma cerrahisi, post-travmatik artrit ve heterotopik ossifikasyon (HO) dirsek sertliğinin en sık nedenleri arasında yer alır. Ortaya çıkan hareket kısıtlılığı; fonksiyonel hareket aralığının altına indiğinde hastanın günlük yaşam aktivitelerini, işini ve spor/hobi faaliyetlerini belirgin şekilde kısıtlar. Dirsek sertliğinin yönetiminde; ayrıntılı anamnez ve fizik muayene, uygun görüntüleme yöntemleri, konservatif tedavi seçenekleri (fizyoterapi ve splintleme) ve gerektiğinde cerrahi artroliz (açık veya artroskopik) bir bütün olarak ele alınmalıdır. Cerrahi tedavi sonrası erken ve agresif olmayan rehabilitasyon ile farmakolojik profilaksi, cerrahiyle kazanılan hareket açıklığının korunmasında kritik rol oynar.