TOTBİD Derleme Dergisi

TOTBİD Derleme Dergisi

2026, Cilt 25, Sayı, 3     (Sayfalar: 258-265)

Dirsek çevresi sporcu hastalıkları

Barış Kocaoğlu 1-2, Müge Kıraç 1

1 Acıbadem Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı, İstanbul
2 Acıbadem Altunizade Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği, İstanbul

DOI: 10.5578/totbid.derleme.dergisi.2026.32
Görüntüleme: 6
 - 
İndirme : 3

Sporcularda dirsek çevresi yaralanmaları en sık tekrarlayıcı mikrotravmalar, ani yüklenmeler veya travmatik temaslar sonucunda ortaya çıkar. Yaralanma mekanizması büyük ölçüde yapılan sporun biyomekanik gereksinimleri ve yüklenme paternleriyle ilişkilidir. Dirsek yaralanmalarının görülme sıklığı spor branşına, sporcunun yaşına ve maruz kalınan yüklenme tipine göre değişkenlik gösterir. Sporcularda dirsek yaralanmalarının tanısında ayrıntılı öykü ve fizik muayene temel basamaktır. Yaralanmanın mekanizması, semptomların başlangıcı, sporcunun branşı ve performans düzeyi tanısal süreci yönlendirir. Fizik muayenede eklem hareket açıklığı, palpasyonla hassas noktalar, instabilite bulguları, kas gücü ve nörovasküler durum dikkatle değerlendirilmelidir. Görüntüleme yöntemleri, klinik bulgular doğrultusunda seçilmelidir. Direkt grafiler kemik yapı, eklem uyumu ve kırıkların değerlendirilmesinde ilk basamaktır. Manyetik rezonans görüntüleme, ligament, tendon ve kıkırdak yapılarının değerlendirilmesinde altın standarttır. Bilgisayarlı tomografi karmaşık kırıkların ve eklem içi kemik patolojilerinin detaylı değerlendirilmesinde tercih edilirken, ultrasonografi seçilmiş olgularda dinamik değerlendirme ve yüzeyel tendon patolojilerinde kullanılabilir. Tedavi yaralanmanın tipi, şiddeti, sporcunun yaşı, aktivite düzeyi ve spora dönüş beklentisi göz önünde bulundurularak planlanmalıdır. Birçok dirsek yaralanmasında konservatif tedavi ilk basamak olarak tercih edilir. Aktivite modifikasyonu, ağrı kontrolü, erken kontrollü hareket ve yapılandırılmış rehabilitasyon programları tedavinin temelini oluşturur. Cerrahi tedavi, instabiliteye yol açan ligament yaralanmaları, tam kat tendon yırtıkları veya konservatif tedaviye yanıt vermeyen olgularda gündeme gelir. Cerrahi yaklaşımın temel amacı eklem stabilitesini yeniden sağlamak, anatomik yapıları onarmak ve sporcunun güvenli bir şekilde önce fonksiyonel aktivitelere, ardından spora dönüşünü mümkün kılmaktır. Tedavi seçimi her zaman bireyselleştirilmeli ve uzun dönem fonksiyonel sonuçlar gözetilerek planlanmalıdır.

Anahtar Kelimeler : instabilite; osteokondritis dissekans; medial epikondilit; lateral epikondilit; olekranon bursiti; sinir sıkışması sendromları