Aşil tendon rüptürü, alt ekstremitenin en sık görülen tendon yaralanması olup özellikle 30-50 yaş arası, sedanter yaşam tarzına sahip ve ani spor aktivitelerine katılan erkeklerde daha yaygındır. Rüptürlerin çoğu, kalkaneus insersiyonundan 2-6 cm proksimalde, hipovasküler bölgede, doğrudan travmadan ziyade ani veya tekrarlayan mekanik yüklenmelere bağlı, spontan kopma şeklinde ortaya çıkar. Yaşa bağlı dejeneratif değişiklikler, tekrarlayan mikro travmalar, azalmış vaskülarite, romatoid artrit, gut, kronik böbrek yetmezliği gibi sistemik hastalıklar ve florokinolonlar ve kortikosteroidler gibi ilaçlar tendonu rüptüre yatkın hâle getirebilir. Eş zamanlı olmayan bilateral Aşil tendon rüptürlerini, ailevi kümelenmeyi ve 0 kan grubu ile ilişkileri tanımlayan olgu serileri, bazı bireylerde doğuştan bir yatkınlık bulunabileceğini düşündürmektedir. Klinik olarak hastalar, ani bir çatırtı veya patlama hissi, akut ağrı, yürüme güçlüğü ve plantar fleksiyon zayıflığı tarif eder. Muayenede tendon boyunca palpe edilen bir boşluk, istirahat gerginliğinde azalma ve parmak ucunda yüklenememe tipiktir. Thompson ve Matles testleri tanıda önemli yer tutsa da duyarlılıkları tam değildir ve plantaris ile diğer fleksör kasların kompansasyonu yanlış negatif sonuçlara yol açabilir. Tanının ilk başvuruda %20-25 oranında atlanabildiği akılda tutulmalı, özellikle orta yaş erkek hastalarda tipik öykü ve muayene bulguları varlığında Aşil tendon rüptürü mutlaka düşünülmelidir.